Een avondje highfiven op Gili Air

Jo (26) is een typisch Amsterdams meisje (euh... vrouw): ze doet belangrijke dingen in de marketing, hangt graag in hipsterbarren, pingelt een beetje op een gitaar en is iets vrijgezeller dan ze zou willen. En ze blogt, want dat hoort tegenwoordig. Jo gaat ohello uitproberen en jullie mogen mee. In gedachten dan.

Ik heb yogadorp Ubud inmiddels verruild voor de Gili Eilanden. Best een onderneming - ze liggen op twee uur dobberen van Bali - maar blijkbaar hoor je daarnaartoe te gaan als je hier bent. Dus dat doe ik dan natuurlijk braaf. Het zijn er drie: Gili Trawagan is een soort Salou vol met obese Russen en hitsige pubers, Gili Meno is vooral leuk voor kleffe honeymooners en ik ben nu op Gili Air, waar een sfeer hangt waar je blij van wordt: beetje duiken of snorkelen, lekker eten, en bij iedere strandtent kun je net zo makkelijk een mushroomshake scoren als een cocktail (en dan bedoel ik geen champignonragout). Het strand ligt vol met zitzakken waar je in neer kunt ploffen om briljante zonsondergangen te aanschouwen (met paddestoelen in je mik nog mooier waarschijnlijk).

Gisteravond belandde ik met mijn posse in de Smile Bar, en die doet zijn naam eer aan. De strandtent heeft geen wifi, elke avond speelt hetzelfde coverbandje precies dezelfde liedjes en iedereen heeft het naar z’n zin. Iedere keer als je terugkomt van de wc word je onthaald alsof je na een lange wereldreis je stamkroeg weer binnenloopt. HEEEEYYY, HOW AR JOE! En dat houdt niet meer op. Om de vijf minuten komt er een blij ei met opgeheven hand naar je toe rennen voor een high five. Locals, toeristen, alles en iedereen handjeklapt elkaar beurs. Er wordt meer geproost met Bintang-flesjes dan dat eruit wordt gedronken. Wat een sfeer! Ben benieuwd wat er gebeurt als ik dit in Amsterdam zou doen. Denk dat ik dan de tent uit wordt gegooid: ‘Meisje, je bent een beetje in de war. Ga je roes maar even uitslapen.’ 

Wij doen in de Smile Bar natuurlijk gezellig mee met schouderklopjes uitdelen en wildvreemden knuffelen. Hm.. nu ik het zo opschrijf kan ik me voorstellen dat je denkt: Lieve Jo, dom hert, deze gasten zitten allemaal aan de harddrugs’. Maar dat is echt niet zo! Ik bedoel, sommigen zijn vast wel knetterstoned, maar deze mensen zijn gewoon blij van zichzelf. En met een leuke kerel in contact komen is ook een eitje zo: je hoeft alleen maar je bierflesje tegen die van hem aan te rammen: HEEEEYYY, HOW AR JOE! Heb ik gedaan, en dat was het begin van een héél gezellige avond...